Alzacja,  Francja,  Podróże

Ribeauvillé – miasto minstreli.

Leżące w sąsiedztwie trzech zrujnowanych zamków, Ribeauvillé jest niewielkim ale zadbanym miasteczkiem. W końcu jest jednym z najważniejszych przystanków na słynnym Szlaku Win Alzacji (Route des Vins d’Alsace). Znajduje się ono około 16 km od Colmar i 5 km od Riquewihr. Swój rozkwit zawdzięcza produkcji i sprzedaży sławnych grands crus – gatunkowych win alzackich, głównie rieslinga.

Ribeauvillé - Tak się bujamy
Ribeauvillé

Pierwsze pisemne wzmianki o Ribeauvillé pochodzą z VIII wieku. W dokumencie tym miasteczko nazywa się Ratbaldovilare. Zresztą przez wieki nazwa zmieniała się wielokrotnie – Ratpoldesuuilare (896), Uille Rapolswilr (1162), Rapolzwilr (1284), Rabaviler (1288), Rappolzwilr (1278-1493), Rapolzweyer, Rapoltzweyler, Rabschwihr (1724). Obecnie używana nazwa Ribeauvillé pojawiła się dopiero w XIX wieku. Przez wszystkie te wieki w mniej formalnych zapisach oraz szczególnie wśród miejscowych używana była jeszcze jedna nazwa – Rappoltsweiler – nawiązująca do panów tych ziem.

Panowie Rappoltstein (Ribeaupierre) władali tymi ziemiami od 1038 r. aż do 1673 roku. W tamtych czasach po całej Europie włóczyło się wielu bardów, śpiewaków, grajków, wszelkiej maści zabawiaczy tłumów. 😉 W pewnym czasie cesarz Świętego Cesarstwa, mając już dość licznych sporów i zatargów, postanowił ogarnąć to towarzystwo. W ten sposób panowie Rappoltstein zostali Pfeiferkönig (Królami Piperów, Królami Grajków). Byli obrońcami wędrownych artystów, a ci w zamian płacili im drobny podatek. Tak narodziła się nowa tradycja. Minstrele gromadzili się w karczmach Ribeauvillé na święto Narodzenia Najświętszej Dziewicy (8 września). Brali udział w uroczystej mszy, a po niej składali hołd Panu na wielkim dziedzińcu zamku. Następnego dnia sąd pod przewodnictwem Pfeiferkönig’a przeprowadzał rozprawy, rozstrzygał spory. Przez wszystkie te dni w całym mieście panowała wspaniała imprezowa atmosfera. Ostatni Pfeifertag był obchodzony w 1788 roku, następnie został zniesiony przez rewolucję francuską. Zwyczaj jednak przetrwał i dzięki pasjonatom i ochotnikom dawne święto minstreli (rozrywkowa część) obchodzone jest obecnie w pierwszą niedzielę września. Przy Grand Rue 14 stoi do dziś budynek cechowy zbudowany w 1680 r., zwany Pfifferhüs, w którym obecnie mieści się znana gospoda/karczma – Winstub.

Ostatnim męskim przedstawicielem rodu był Johann Jacob. Był także pierwszym i ostatnim Rappoltsteinerem, który nosił tytuł hrabiego, nadany mu przez cesarza Ferdynanda III. Jego pełny tytuł to hrabia Rappoltstein, Pan Hohenack, Geroldseck i Wasichen. Chociaż troje jego dzieci było synami, wszyscy zmarli wkrótce po urodzeniu. Jednak dzięki cesarskiemu przywilejowi tytuł mogły odziedziczyć również córki – jeśli nie było męskiego potomka. Najstarsza z dwóch córek Johann’a, Catharina Agathe odziedziczyła więc po śmierci ojca wszystkie tytuły. Poślubiła w 1667 Christian II, Palatyna Renu, księcia Pfalz-Birkenfeld-Bischweiler, który w 1673 roku przyjął tytuł hrabiego Rappoltstein, a wraz z nim obowiązki Pfeiferkönig’a. Ciągłość została zachowana i tradycja mogla trwać dalej.

Ribeauvillé zamieszkuje obecnie około 5000 osób, czyli zdecydowanie więcej niż w Riquewihr czy Eguisheim. Do miasteczka najłatwiej dostać się samochodem. Możecie go zostawić na dużym parkingu przy Place du Gén de Gaulle 1 lub na niewiele mniejszym przy Rue du Rempart de la Streng. Niestety w dniu kiedy byliśmy w Ribeauvillé oba były mocno zapchane, więc znaleźliśmy mały parking przy Rue Klee 5.

Spacer po Ribeauvillé to kolejna okazja do posmakowania Alzacji. Kolorowe domy z muru pruskiego, kwiaty w oknach, bociany na dachach, małe sklepiki z regionalnymi pamiątkami, liczne winnice i pyszna kuchnia. Co kilka kroków odkrywamy coś nowego, ciekawego. To miejsce przesiąknięte historią. Najwięcej zabytków, restauracji, sklepów z winem i pamiątkami, znajduje się przy głównej ulicy Grand’Rue, ale boczne uliczki są również bardzo ciekawe.

Spacerując Grand’Rue mijamy barokowy ratusz z 1773 r., przed którym stoi dość ciekawa średniowieczna fontanna. Od północy niewielki plac ratuszowy (Place de l Hôtel de Ville) zamyka, pochodząca z XIII w., Tour des Bouchers (Wieża Rzeźników). Oddzielała ona dawniej Stare Miasto (Alstadt) od Średniego Miasta (Mittelstatd). Służyła jako strażnica, dzwonnica i więzienie. U jej stóp kaci wykonali złowieszcze wyroki. Ale nie od nich pochodzi jej nazwa, po prostu wieża sąsiadowała z dzielnicą rzeźników. Wędrując dalej natraficie na Église Saint-Grégoire (kościół pw. św. Grzegorza). Ukończono go w 1282 r., ale w XIX w. mocno przebudowano. Obok świątyni rośnie sekwoja posadzona w tym miejscu na pamiątkę narodzin Napoleona Eugeniusza Ludwika Jana Józefa Bonapartego, ostatniego następcy tronu II cesarstwa francuskiego, syna cesarza Francuzów Napoleona III i jego małżonki cesarzowej Eugenii. Loulou (od Louisa), bo tak nazywali go rodzice, zginął towarzysząc jako obserwator armii brytyjskiej walczącej w Afryce z powstańcami z plemienia Zulusów mając zaledwie 23 lata. 1 czerwca 1879 r. udał się z małym oddziałem Anglików na zwiady w stronę rzeki iTyotosi. Napadnięci przez afrykańskich wojowników Brytyjczycy rozpierzchli się, zapominając o obowiązku ochrony młodego księcia i zostawiając go samego w obliczu ok. 35 Zulusów. W ciele Loulou doliczono się ok. 20 ran zadanych włócznią, wszystkie z przodu. To sugerowało, że długo się bronił – co potwierdzili potem przesłuchiwani Zulusi, mówiąc że to był prawdziwy lew, nie człowiek, i że oszczędziliby go, gdyby wiedzieli kim jest. Królowa Wiktoria uczciła Małego Księcia i wystawiła mu pomnik w kaplicy św. Jerzego na zamku Windsor. Młodzieniec ten stał się podobno prototypem postaci Małego Księcia w znanej powieści Antoine de Saint-Exupéry’ego.

Ribeauvillé
Ribeauvillé

Sporo tej historii. 😉 Ale takie miejsca jak Ribeauvillé sporo, jak to się mówi, widziały i słyszały. Miasteczko jest piękne, pełne kolorów, kwiatów, ciekawych detali. Jeżeli będziecie w pobliżu musicie koniecznie do niego zajechać. Naprawdę nie pożałujecie.

Miasteczko znane jest w okolicy ze średniowiecznych imprez urządzanych kilka razy do roku. Wspomniane już wcześniej święto grajków nazywane obecnie Fête des Ménétriers (lub zamiennie Pfifferdaj), obchodzone jest w pierwszy weekend września. Ludzie przebierają się w średniowieczne stroje, muzycy głośno grają, oraz podaje się jedzenie rodem z XVI wieku. Gwoździem programu jest wielka parada ulicami miasta zaczynająca się w niedzielę o 15:00. Marché de Nöel, czyli bożonarodzeniowy średniowieczny jarmark odbywa się w tym roku 8-9 oraz 15-16 grudnia. Pomiędzy 24 grudnia a 6 stycznia w całym mieście odbywają się liczne koncerty, wystawy, przedstawienia, degustacje miejscowego wina oraz serwuje się pyszne alzackie jedzenie. Przez cały rok odbywają się oczywiście liczne imprezy związane z tradycja winiarską. A to początek winobrania, a to koniec, zawsze znajdzie się powód do zabawy i degustacji wina.

Co do jedzenia to miejscowi kucharze twierdzą, że Ribeauvillé jest stolicą kougelhopfu, lekkiego migdałowego ciasta alzackiego. Wyglądem przypominającego nasze typowe babki. Do kawy bardzo dobre. 😉 Pobuszowałem trochę po sklepikach i znalazłem dwa z cygarami. Obsługa dobrze je przechowuje, są dobrze wyleżakowane i nadają się od razu do palenia. Tak więc po cieście kawka, dobre wino i cygaro. 😉

Po odpoczynku, jeśli macie jeszcze siły, polecamy udać się na około 3 godzinny spacer po szlaku Les Châteaux de Ribeauvillé. Na tym “zamkowym szlaku” zobaczycie ruiny wszystkich trzech zamków otaczających miasteczko – Château de Saint-Ulrich, Château du Girsberg, Château du Haut-Ribeaupierre. Po drodze delektujcie się widokiem na Wogezy, dolinę, oraz ciągnącymi się po horyzont winnicami.

 

Cześć, Rafał i Magda (RiM) witają na stronie taksiebujamy.pl. Od kilku lat mieszkamy i pracujemy w Kopenhadze, oraz włóczymy się po świecie. Oprócz podróży lubimy dobre jedzenie, o kawie nawet nie wspomnimy - najlepiej smakuje o poranku, przed namiotem, gdzieś na odludziu.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Wykorzystuję pliki cookies do prawidłowego działania bloga, aby oferować funkcje społecznościowe, analizować ruch na blogu. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies? Przeczytaj politykę prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close