katedra w Helsinkach
Finlandia,  Podróże

Helsinki – pomysł na weekendowy wyjazd.

W XV wieku na terenie dzisiejszych Helsinek istniała niewielka osada. Miasto zostało założone przez szwedzkiego króla Gustawa Wazę w 1550 r. i nosiło nazwę Helsingfors. Nazwa Helsinki pojawiła się po raz pierwszy w 1786 r., a miejscowi zaczęli używać jej powszechnie w XIX wieku. Senat zatwierdził ją oficjalnie w 1819 r.

Do 1809 r. cała Finlandia była pod panowaniem szwedzkim. Po przegranej wojnie utracili oni te tereny na rzecz Imperium Rosyjskiego, które z podbitych ziem utworzyło Wielkie Księstwo Fińskie z carem jako władcą. Tak rozpoczęła się 110 letnia okupacja rosyjska. Car postanowił w 1812 roku przenieść stolicę księstwa z Turku do Helsinek. Chciał w ten sposób zmniejszy szwedzkie wpływy w Finlandii. Miasto zaczęło się szybko rozbudowywać wzorując się na stolicy imperium Petersburgu. 6 grudnia 1917 roku Finowie ogłosili niepodległość i uwolnili się z pod wszelkiej zależności. Bolszewicy uznali ten fakt 31 grudnia.

Helsinki – jak dostać się do centrum i jak się poruszać.

Helsinki - widok z Zatoki Fińskiej.
Helsinki – widok z Zatoki Fińskiej.

Tak naprawdę całe centrum miasta i wszystkie zabytki możecie spokojnie zwiedzić pieszo, nawet ci co nie lubią spacerować. Z komunikacji musicie skorzystać by dostać się do twierdzy Suomenlinna. Bilet 12 godzinny na prom, w obie strony, kosztuje 5 euro i kupicie go w automacie przy przystani. Jeżeli jednak będziecie chcieli skorzystać z komunikacji to jednorazowy bilet kosztuje 2,90 euro w automacie, a u kierowcy 3,20 €.

Dojazd z lotniska Vantaa do centrum Helsinek.

Najszybciej i najwygodniej będzie skorzystać z kolejki. Linie P lub I, w około 30 minut dowiozą Was do centrum, na dworzec główny. Bilety kupicie w informacji turystycznej na lotnisku, lub w automatach na peronie. Koszt to 5 euro za bilet 2 godzinny – możecie się na nim poruszać po całej aglomeracji. Dojedziecie na nim nawet do Parku Narodowego Nuuksio – polecamy! Co do taksówek czy Ubera, akurat w Helsinkach szczerze odradzamy! Dojazd do centrum to przyjemność rzędu 40 – 60 euro. W żaden sposób się nie opłaca.

Tak Się Bujamy do snu, czyli kilka propozycji noclegu w Helsinkach.
Forenom Hostel Helsinki Merihaka
Forenom Hostel Helsinki Merihaka

Przyjemny hostel blisko centrum miasta.

Studio Orchidea Apartament
Studio Orchidea Apartament

Miły apartament dla dwojga.

Hotel Klaus K
Hotel Klaus K

Nocowaliśmy w nim ostatnio. Super obsługa, pyszne jedzenie – Polecamy!

 

Zapraszamy na spacer.

Rozpoczynamy od dworca kolejowego Helsingin päärautatieasema. Powstał według projektu Gottlieba Eliel Saarinena. Zaprojektował on też pierwsze banknoty marki fińskiej.

Dworze Główny - Helsingin päärautatieasema
Dworze Główny – Helsingin päärautatieasema

Otwarty w roku 1919, w miejscu starego dworca, który okazał się już za mały. W 2013 roku został wybrany przez BBC za jeden z najpiękniejszych dworców kolejowych świata. Wychodząc z dworca wyjściem głównym skręcamy w lewo i dochodzimy do Fińskiego Teatru Narodowego. Zimą na placu przed teatrem urządzane jest lodowisko, a kilka metrów za nim znajduje się ogród botaniczny.

Po drugiej stronie drogi (Kaivokatu) znajduje się muzeum sztuki Ateneum. Zaraz za nim skręcamy w , a następnie w i dochodzimy do Placu Senackiego (Senaatintori).

Nad placem góruje majestatyczna katedra (Helsingin tuomiokirkko). Zaprojektował ją Carl Ludwig Engel, a prace trwały 30 lat – pomiędzy 1820 a 1850 rokiem (chociaż oficjalnie budowę zakończono dopiero w 1952 roku). Budowę kościoła sfinansował (ok. 2,6 milionów rubli) car Rosji Mikołaj I. Jest to świątynia luterańska, a więc zdobień w środku i na zewnątrz jest naprawdę niewiele. Na środku placu stoi posąg cara Aleksandra II. Z tego co się orientuje jest to jedyny pomnik cara poza Rosją. Za katedrą znajduje się pięknie zdobiony Säätytalo. W budynku tym, za czasów Wielkiego Księstwa Fińskiego, przez kilka lat mieściła się część fińskiego parlamentu – zbierały się tu 3 z 4 stanów, czyli duchowieństwo, burżuazja i chłopstwo. Szlachta zbierała się w innym budynku.

 Z Placu Senackiego udajemy się teraz na wyspę Katajanokka, gdzie znajduje się Sobór Zaśnięcia Matki Bożej (Uspenskin katedraali). W środku od razu zobaczycie różnicę w porównaniu z luterańską katedrą. Cerkwie prawosławne pełne są ikon, świec, oraz bogatych zdobień. Została wybudowana w 1868 r. według projektu rosyjskiego architekta Aleksieja Gornostajewa. Rocznie odwiedza ją około 600 000 turystów. Jest uznawana za największy sobór w Europie Zachodniej.

Niedaleko soboru znajduje się przystanek promowy Kauppatori. Po drodze do niego możemy skorzystać z sauny, a następnie z zimnej kąpieli w wodach zatoki. Polecamy szczególnie zimą. 😉 Obok sauny znajduje się, liczący 40 metrów wysokości, SkyWheel. Z okien gondolek możecie podziwiać panoramę miasta i okoliczne wyspy za jedyne 12 euro od osoby. Niestety okna są przyciemnione na niebiesko i zdjęcia wychodzą nieciekawe. Po drugiej stronie terminala promowego znajduje się, pięknie odnowiona w latach 2012-2014, stara hala targowa Vanha kauppahalli. Jest ona czynna od 8:00 do 18:00 oprócz niedzieli. Swoje podwoje otworzyła w 1889 roku. Dziś mieści się tutaj 25 sklepów, głównie z artykułami spożywczymi. Kupicie tu mięso z niedźwiedzia, łosia, czy tak lubiane przez Finów produkty z dodatkiem maliny moroszki (maliny nordyckiej, po fińsku lakka).

Wróćmy jednak na przystanek promowy. To stąd odpływa prom do następnej atrakcji – twierdzy Suomenlinna (czyli Twierdza Fińska). Cała podroż zajmuje około 15 minut. Prace budowlane przy Sveaborg (Twierdza Szwedzka), bo taka była pierwotna nazwa do 1918 r., rozpoczęto w roku Pańskim 1748. Położona jest na sześciu wyspach niedaleko brzegu, a jej zadaniem było bronić Helsinek od strony morza. Znaczenie militarne utraciła w 1973 r. Obecnie jest jedną z największych atrakcji turystycznych miasta (rocznie odwiedza ją około 800 000 turystów), a także popularnym miejscem piknikowym mieszkańców Helsinek. Na terenie twierdzy znajduje się kilka muzeów, Akademia Marynarki Wojennej, kilka restauracji. Suomenlinna zawsze była czymś więcej niż tylko częścią Helsinek – jest miastem w mieście. Na wyspach jest około 900 stałych mieszkańców, a przez cały rok pracuje tam 350 osób. Sporo artystów w byłych budynkach koszarowych urządziło swoje pracownie.

W 1991 roku twierdza została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Po miłym spacerze czas wracać do miasta. Wysiadamy z promu i skręcamy w lewo w aleje Esplanadi, która od wiosny do jesieni kipi zielenią. Następnie przy

Idąc dalej mijamy pomnik Carla Gustafa Mannerheima. Był on marszałkiem Finlandii, regentem Królestwa Finlandii (1918-1919), a w latach 1944-1946 prezydentem Finlandii. Po drugiej stronie ulicy znajduje się obecna siedziba parlamentu. Jednoizbowa Eduskunta liczy 200 członków wybieranych co 4 lata w wyborach powszechnych.

Niedaleko budynku parlamentu, przy

Kosciół w skale - Temppeliaukion kirkko
Kosciół w skale – Temppeliaukion kirkko

Kilka kroków dalej natrafimy na ciekawy luterański kościół – Temppeliaukion kirkko. Skalny Kościół, zaprojektowany przez braci Timo i Tuomo Suomalainen, został konsekrowany 28 września 1969 r. Wykuto go wewnątrz masywnych, granitowych skał i przykryto kopułą z miedzianego drutu, która wygląda jak wyplatany wiklinowy koszyk. Zrobił na nas niesamowite wrażenie. Uznawany jest za jeden z najpiękniejszych kościołów nowoczesnych na świecie.

Co jeszcze warto zobaczyć w Helsinkach?

Jeśli będziecie w Helsinkach w czerwcu lub lipcu, macie szanse załapać się na białe noce. Zimą warto pospacerować po zamarzniętych kanałach. Przy terminalu promu do Tallinna natkniecie się na Bad Bad Boya. Chłopca ze speszoną miną, któremu bardzo chce się siusiu. 😉 Polecamy również spacery po Sibeliuksen puisto – parku miejskim, w którym znajduje się pomnik Sibeliusa. Jest to rzeźba w kształcie stalowych organów, poświęcona temu wybitnemu fińskiemu kompozytorowi. Stąd już niedaleko do Stadionu Olimpijskiego, który był główną areną Letnich Igrzysk Olimpijskich z 1952 r. Jest to największy stadion w Finlandii. To na nim w 1983 r. odbyły się pierwsze w historii mistrzostwa świata w lekkoatletyce.

Park rozrywki? – proszę bardzo, zapraszamy do Linnanmäki. To wesołe miasteczko mieści się przy ulicy

Inną ciekawą atrakcją jest Korkeasaaren eläintarha – czyli Zoo w Helsinkach. Mieści się ono na wyspie Korkeasaari i zostało otwarte w 1889 roku. Jedną z niezwykłych atrakcji tego ogrodu zoologicznego są, odbywające się we wrześniu, tzw. Noce z Kotami. W tym roku (2018) odbywają się one 1 i 8 września. W tych dniach Zoo otwarte jest dodatkowo od 16 do 24. W tym czasie można obserwować duże kotowate, oraz inne zwierzęta o nocnym trybie życia w czasie ich naturalnej aktywności. Fajna sprawa.

Na deser ciekawostka – w stolicy Finlandii znajduje się podobno największa w całej Europie – da dam … izba wytrzeźwień. Co do jej zwiedzania to raczej nie polecamy – nocleg jest dość drogi. 🙂

Znacie jeszcze inne ciekawe miejsca w Helsinkach? Podzielcie się nimi w komentarzach.

 

 

 

Cześć, Rafał i Magda (RiM) witają na stronie taksiebujamy.pl. Od kilku lat mieszkamy i pracujemy w Kopenhadze, oraz włóczymy się po świecie. Oprócz podróży lubimy dobre jedzenie, o kawie nawet nie wspomnimy - najlepiej smakuje o poranku, przed namiotem, gdzieś na odludziu.

4 komentarze

  • Adrian

    Super wpis, dużo ciekawych i praktycznych informacji. Za dwa tygodnie jadę do Helsinek i Wasze informacje bardzo mi się przydadzą. Dzieki

    • RiM

      Dzięki za miłe słowa. Piszemy bloga z pasji, dlatego opisujemy miejsca tak, aby inni tez mogli zobaczyć w danym miejscu jak najwięcej i ciekawie. 😉

  • Ola Biała

    Byłam tam miesiąc temu. Ciekawie piszecie, dowiedziałam się kilku dodatkowych ciekawostek. Szkoda, ze Bad Bad Boya nie widziałam.

    • RiM

      Dzięki. Sami gdzieś wyjeżdżając szukamy różnych ciekawostek (szczególnie Rafał) i grzechem by było ich nie wstawić do wpisu, aby inni nie skorzystali.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Wykorzystuję pliki cookies do prawidłowego działania bloga, aby oferować funkcje społecznościowe, analizować ruch na blogu. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies? Przeczytaj politykę prywatności.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close